Formy faktoringu

Istnieją trzy podstawowe formy faktoringu: pełny, niepełny oraz mieszany.

Faktoring pełny występuje, gdy wraz z wierzytelnością faktor nabywa również potencjalne ryzyko niewypłacalności dłużnika. Jest to forma najbardziej korzystna dla faktoranta, który wyzbywając się wierzytelności, przestaje być odpowiedzialny za hipotetyczną niewypłacalność. Dysponuje więc środkami finansowymi, które należne mu są
z tytułu sprzedaży towaru, bądź też świadczenia usług na rzecz dłużnika. Faktor, na którym spoczywa główna odpowiedzialność, musi dokładnie oszacować sytuację finansową dłużnika, bowiem po zakupie wierzytelności nie ma możliwości regresu.

Regres jest natomiast możliwy w faktoringu niepełnym. W przeciwieństwie do poprzedniej formy, w tym przypadku faktor może nabyć wierzytelność od faktoranta, jednak bez konieczności przejmowania ryzyka niewypłacalności dłużnika. To faktorant właśnie odpowiada przed faktorem za hipotetyczną niewypłacalność

Faktoring mieszany, czyli – jak sama nazwa wskazuje – połączenie faktoringu pełnego z niepełnym, w głównym stopniu polega na rozłożeniu odpowiedzialności finansowej pomiędzy faktorantem a faktorem. Faktor przyjmuje ryzyko niewypłacalności dłużnika, jednak tylko do pewnej określonej kwoty. Odpowiedzialność spoczywa więc również na faktorancie.